Staatssecretaris Ben Knapen (Buitenlandse Zaken) heeft de Kamervragen die PvdA-kamerlid Sjoera Dikkers in februari stelde over de dreigende overname van vrouwenopvanghuizen door de overheid in Afghanistan beantwoord.
Deze huizen worden nu nog beheerd door non-gouvernementele organisaties, maar een wetswijziging wil hier een eind aan maken. Hierdoor kunnen vrouwen levensbedreigend in gevaar komen.
De mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) zei onlangs dat door een dreigende wetswijziging “de levens van mishandelde en misbruikte vrouwen in gevaar dreigen te komen als de overheid er de baas wordt”, zie een eerder bericht op dit weblog.
Volgens HRW is het geweld tegen vrouwen en meisjes in Afghanistan wijdverbreid. Het gaat onder meer om huiselijk geweld, seksuele kwelling en verkrachting.
Daarnaast komt het gedwongen huwelijk veel voor en is dit sociaal aanvaard. Meer dan de helft van de huwelijken die er worden gesloten zijn gedwongen huwelijken, of zijn kindhuwelijken van meisjes onder de 16, aldus HRW.
HRW noemt de huidige opvanghuizen van levensbelang voor vrouwen.
Sjoera Dikkers stelde de vragen naar aanleiding van de ernstige bezorgdheid van Human Rights Watch over de dreigende overname.
Staatsecretaris Ben Knapen van Buitenlandse Zaken heeft deze Kamervragen inmiddels beantwoord.
Dikkers wilde onder meer graag weten of Knapen weet van het plan van de Afghaanse regering om het beheer van blijf-van-mijn-lijfhuizen over te nemen en of hij de bezorgdheid daarover van Human Rights Watch kent en deelt, en zo ja, of hij met de Afghaanse overheid in gesprek gaat over de maatregel.
Daarnaast vroeg Dikkers of de maatregel past in een “trend van Afghaniseren”. Hiermee wordt bedoeld dat de Afghanen steeds meer hun eigen zaken op gaan knappen, iets wat de internationale gemeenschap toejuicht.
Maar de regering Karzai wordt steeds meer gedomineerd door ultraconservatieven, die vijandig staan tegenover autonomie voor vrouwen, en dit bieden de opvanghuizen aan vrouwen die vertrokken zijn bij hun familie of echtgenoot.
Op dit punt is "Afghanisering" funest voor vrouwen.
Tot slot wilde Dikkers graag weten welke ngo’s momenteel de elf blijf-van-mijn-lijfhuizen in Afghanistan beheren, hoeveel vrouwen ze opvangen, of de vrouwen daar veilig zijn, of de huizen Nederlandse of Europese subsidie krijgen, en of ze ook steun blijven ontvangen als ze worden overgenomen.
Knapen zei in zijn antwoord onder meer dat hij op de hoogte is van de plannen. In rechtstreeks overleg, of in internationaal verband, wordt de situatie bij de Afghaanse regering onder de aandacht gebracht.
De staatssecretaris zegde toe: “Nederland zal zich kritisch uitspreken over (concept-)wetgeving of beleid dat een bedreiging vormt voor de rechten van vrouwen of andere kwetsbare groepen in Afghanistan.”
In zijn antwoord somde hij eveneens de hulporganisaties op die steun verlenen aan Afghaanse vrouwen in nood, en hoeveel geld die ontvangen van Nederland en een aantal andere landen.
Hieronder staan de vragen die Sjoera Dikkers heeft gesteld en de antwoorden van staatssecretaris Ben Knapen. De antwoorden worden gericht aan de voorzitter van de Tweede Kamer.
Geachte Voorzitter,
Graag bied ik u hierbij de antwoorden aan op de schriftelijke vragen gesteld door het lid Dikkers over berichten dat de vrouwenopvang in Afghanistan in gevaar is. Deze vragen werden ingezonden op 17 februari 2011 met kenmerk 2011Z03344.
De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,
Ben Knapen
Antwoorden van de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken op vragen van het lid Dikkers (PvdA) over berichten dat de vrouwenopvang in Afghanistan in gevaar is.
Vraag 1
Heeft u kennis genomen van het plan van de Afghaanse regering om het beheer van blijf-van-mijn-lijfhuizen over te nemen van non-gouvernementele organisaties?
Antwoord
Ja.
Vraag 2
Heeft u kennisgenomen van de zorgen van onder meer Human Rights Watch (HWR) dat vrouwen in Afghanistan door de maatregel een groter risico zullen lopen? Deelt u deze mening? Zo nee, waarom niet? Zo ja, gaat u met de Afghaanse regering in gesprek over deze maatregel?
Antwoord
Het wetsvoorstel in de huidige opzet omvat, ondanks positieve elementen bijvoorbeeld met betrekking tot minimale levensstandaarden, een aantal stevige zorgpunten, met name daar waar de overheid het management van de opvangcentra over zou nemen van maatschappelijke organisaties.
De EU heeft in reactie op het wetsvoorstel, samen met Australië, Canada en de VS, op 20 februari jl. de Minister voor Vrouwenzaken Ghazanfar om uitleg gevraagd. Daarbij is met name aandrongen op het overnemen van de aanbevelingen van de 'Criminal Law Reform Working Group' (CLRWG). Deze werkgroep, waarin onder andere de 'Afghan Independent Human Rights Commission' zitting heeft, adviseert de Afghaanse regering over wetsvoorstellen op strafrechtelijk terrein. De CLRWG acht de huidige bepalingen in het wetsvoorstel m.b.t. beperkingen in de toelating, gedwongen vertrek, gedwongen afgifte van persoonlijke informatie en gedwongen medische onderzoeken onacceptabel. De CLRWG doet ondermeer de aanbeveling dat maatschappelijke organisaties in staat moeten blijven om op onafhankelijk wijze opvanghuizen te beheren.
Daarnaast stelt Nederland dit onderwerp, alsmede de situatie van vrouwen in Afghanistan, in coördinatie met EU-partners, actief aan de orde in bilaterale gesprekken met relevante Afghaanse autoriteiten.
Op 22 februari jl. heeft de Afghaanse regering, bij monde van de woordvoerder van de president, aangegeven dat de regering nooit het besluit heeft genomen de opvanghuizen te sluiten, danwel het werk van de betrokken NGO's stop te zetten. Daarnaast heeft het Ministerie van Vrouwenzaken toegezegd in constante dialoog te blijven met het maatschappelijk middenveld over mogelijke verbeterpunten. Dit zijn positieve signalen, die hopelijk leiden tot wijziging van het wetsvoorstel.
Vraag 3
Hoe beoordeelt u de uitspraken van HRW dat de maatregel past in een trend van 'Afghanisering', en dat de regering van president Hamid Karzai "steeds meer gedomineerd wordt door ultraconservatieven die vijandig staan ten opzichte van zelfs maar het idee van schuilplaatsen, aangezien deze aan vrouwen een bepaalde mate van autonomie bieden" ten opzichte van echtgenoten en familieleden die hen slecht behandelen? Deelt u deze mening? Zo ja, heeft dit gevolgen voor de samenwerking met de Afghaanse regering? Zo nee, waarom niet?
Antwoord
Het wetsvoorstel lijkt te passen in een bredere trend van stigmatisering van de blijf-van-mijn-lijfhuizen door conservatieve krachten in Afghanistan. Er is in sommige media al langere tijd sprake van negatieve berichtgeving over de opvanghuizen. Nederland zal zich kritisch uitspreken over (concept-)wetgeving of beleid dat een bedreiging vormt voor de rechten van vrouwen of andere kwetsbare groepen in Afghanistan. Nederland zal daarbij zoveel mogelijk in internationaal verband optreden. Zie ook het antwoord op vraag 2.
Vraag 4
Welke ngo's beheren op dit moment de elf blijf-van-mijn-lijfhuizen in Afghanistan?
Ontvangen deze ngo's Nederlandse of Europese ontwikkelingsgelden, en zo ja hoeveel? Hoeveel vrouwen worden opgevangen in deze huizen? Zijn de vrouwen er veilig? Als u de blijf-van-mijn-lijfhuizen op dit moment (direct of via ngo's) steunt, blijft u dit dan ook doen als de huizen door de Afghaanse regering worden overgenomen? Bent u bereid de ngo's extra te ondersteunen als de continuïteit van hun werk in gevaar is?
Antwoord
De betreffende NGO's zijn: 'Afghan Women Skills Development Center', 'Women for Afghan Women', 'Humanitarian Assistance for Women and Children of Afghanistan', 'Voice of Women Organization' en 'Cooperation Center for Afghanistan'. Volgens de gegevens van het Afghaanse Ministerie van Vrouwenzaken is de gezamenlijk capaciteit van deze organisaties ongeveer 175 vrouwen en kinderen.
Afghaanse vrouwen die bescherming zoeken in een van de blijf-van-mijn-lijf huizen in Afghanistan weten zich beschermd door de NGO's die deze huizen beheren. Zij lopen geen risico teruggestuurd te worden naar hun (schoon)familie. Het bieden van een veilige omgeving voor deze vrouwen staat voorop in het beleid van de NGO's.
De EU financiert met EUR 1 miljoen per jaar twee Afghaanse NGO's, 'Medica Mondiale' en 'Women for Afghan Women'. Deze NGO beheert 4 blijf-van-mijn-lijf huizen. Ook Finland (EUR 95.000) en Zweden (EUR 100.000) steunen 'Women for Afghan Women' financieel. Duitsland verleent financiële steun (EUR 130.000) aan het 'Cooperation Center for Afghanistan'. Denemarken financiert via het 'Elimination of Violence Against Women Special Fund' van UNIFEM een aantal NGO's dat lijf-van-mijn-lijf huizen beheert. Nederland steunt, zoals bekend, UNIFEM met een bijdrage van EUR 2 miljoen ten behoeve van de bestrijding van geweld tegen vrouwen in Afghanistan.
Nederland onderhoudt nauw contact met diverse Afghaanse vrouwenorganisaties. Mocht via deze organisaties een beroep op Nederland gedaan worden voor ondersteuning dan zullen de mogelijkheden hiertoe serieus worden onderzocht.
Posts tonen met het label rechten van de vrouw. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rechten van de vrouw. Alle posts tonen
donderdag 10 maart 2011
vrijdag 25 februari 2011
Opvang mishandelde en misbruikte vrouwen in Afghanistan ernstig bedreigd
Mensenrechtenorganisaties maken zich grote zorgen over een plan van de Afghaanse regering om een wetswijziging in te voeren om het beheer van vrouwenopvanghuizen uit handen te nemen van hulporganisaties.
Dat heeft de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) gemeld. De levens van mishandelde en misbruikte vrouwen dreigen in gevaar te komen als de overheid er de baas wordt.
Volgens Human Rights Watch is het geweld tegen vrouwen en meisjes in Afghanistan endemisch en veelvoorkomend. Het gaat onder meer om huiselijk geweld, seksuele kwelling en verkrachting.
Daarnaast is het gedwongen huwelijk wijdverbreid en sociaal aanvaard. Meer dan de helft van de huwelijken die er worden gesloten zijn gedwongen huwelijken, of betreffen kindhuwelijken van meisjes onder de 16.
"Sinds de val van het Taliban-bewind hebben dappere Afghaanse vrouwen schuilplaatsen ingericht voor vrouwen en meisjes die het meest hulpbehoevend zijn," zo zegt Rachel Reid die voor HRW de situatie in Afghanistan onderzoekt.
"Het zou tragisch zijn als het groeiend conservatisme binnen de regering uit elkaar trekt wat ze hebben bereikt."
Momenteel worden vrijwel alle vrouwenopvanghuizen beheerd door non-gouvernementele organisaties of de Verenigde Naties.
De krant The New York Times staat ook uitgebreid stil bij het plan. Het komt erop neer dat een vrouw voor een overheidscommissie die bestaat uit acht leden moet verschijnen om haar vlucht te verdedigen.
Deze commissie beslist vervolgens of ze in een opvanghuis kan blijven, de gevangenis in moet, of terug naar huis, waar ze het gevaar loopt om te worden geslagen of zelfs gedood.
De vrouw of het meisje moet verder een medisch onderzoek ondergaan, dat onder meer kan bestaan uit een test of ze maagd is.
“In 90 procent van de gevallen als meisjes terug gaan naar hun dorp zullen ze niet worden geaccepteerd door de plaatselijke gemeenschap, en verdacht worden van het plegen van overspel,” zo meldt de krant.
De Afghaanse regering wordt steeds meer gedomineerd door ultraconservatieven die vijandig staan tegenover alleen maar het idee van schuilplaatsen. Want deze bieden vrouwen een bepaalde mate van autonomie.
Maar omdat geweld en misbruik vaak binnen de familiesfeer plaatsvinden, is een veilige opvangplek voor vrouwen juist van levensbelang.
Dat heeft de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch (HRW) gemeld. De levens van mishandelde en misbruikte vrouwen dreigen in gevaar te komen als de overheid er de baas wordt.
Volgens Human Rights Watch is het geweld tegen vrouwen en meisjes in Afghanistan endemisch en veelvoorkomend. Het gaat onder meer om huiselijk geweld, seksuele kwelling en verkrachting.
Daarnaast is het gedwongen huwelijk wijdverbreid en sociaal aanvaard. Meer dan de helft van de huwelijken die er worden gesloten zijn gedwongen huwelijken, of betreffen kindhuwelijken van meisjes onder de 16.
"Sinds de val van het Taliban-bewind hebben dappere Afghaanse vrouwen schuilplaatsen ingericht voor vrouwen en meisjes die het meest hulpbehoevend zijn," zo zegt Rachel Reid die voor HRW de situatie in Afghanistan onderzoekt.
"Het zou tragisch zijn als het groeiend conservatisme binnen de regering uit elkaar trekt wat ze hebben bereikt."
Momenteel worden vrijwel alle vrouwenopvanghuizen beheerd door non-gouvernementele organisaties of de Verenigde Naties.
De krant The New York Times staat ook uitgebreid stil bij het plan. Het komt erop neer dat een vrouw voor een overheidscommissie die bestaat uit acht leden moet verschijnen om haar vlucht te verdedigen.
Deze commissie beslist vervolgens of ze in een opvanghuis kan blijven, de gevangenis in moet, of terug naar huis, waar ze het gevaar loopt om te worden geslagen of zelfs gedood.
De vrouw of het meisje moet verder een medisch onderzoek ondergaan, dat onder meer kan bestaan uit een test of ze maagd is.
“In 90 procent van de gevallen als meisjes terug gaan naar hun dorp zullen ze niet worden geaccepteerd door de plaatselijke gemeenschap, en verdacht worden van het plegen van overspel,” zo meldt de krant.
De Afghaanse regering wordt steeds meer gedomineerd door ultraconservatieven die vijandig staan tegenover alleen maar het idee van schuilplaatsen. Want deze bieden vrouwen een bepaalde mate van autonomie.
Maar omdat geweld en misbruik vaak binnen de familiesfeer plaatsvinden, is een veilige opvangplek voor vrouwen juist van levensbelang.
woensdag 29 oktober 2008
Vrouwen in Afghanistan tegen gesprekken met de Taliban
Vertegenwoordigsters van vrouwen uit heel Afghanistan hebben president Hamid Karzai opgeroepen om niet te onderhandelen met de Taliban. Daarmee zou hij de positie van vrouwen ondermijnen.
Onlangs zat de broer van Karzai tijdens een religieuze maaltijd die werd georganiseerd in Saudi-Arabië te praten met voormalige Taliban-leiders.
Het etentje werd gezien als een mogelijk voorgerecht voor gesprekken met de extreem fundamentalistische moslimbeweging.
Karzai verzekerde de 400 vrouwen die op de bijeenkomst aanwezig waren nu dat elke vorm van onderhandelen in het teken zal staan van respect voor de Grondwet.
De tweedaagse bijeenkomst van de Vrouwen Raad werd gehouden in de Amani Hogeschool in Kabul. Het was de grootste conferentie van vrouwen in het land sinds 2001.
Volgens de vrouwen kunnen gesprekken met de fundamentalisten ertoe leiden dat de vooruitgang die is geboekt sinds de Taliban eind 2001 is afgezet kan worden teruggedraaid.
Ze vroegen Karzai te verzekeren dat hun rechten gewaarborgd zijn. Hij beloofde dat er niets met de Taliban wordt afgesproken waardoor de rechten van de vrouw worden bedreigd.
De president was tegen publieke ophangingen van verkrachters en ontvoerders van vrouwen.
Hij zei: “Mijn zusters, al onze inspanningen zijn gericht op vrede. Degenen die jullie rechten willen afnemen zijn de vijanden van dit land en die zullen we verslaan."
Tijdens het bewind van de Taliban mochten meisjes niet naar school en vrouwen moesten verplicht de burka dragen.
Vrouwen mochten niet buitenshuis werken, alleen in uitzonderlijke situaties met toestemming van de autoriteiten.
Nu staat er in de Grondwet bijvoorbeeld dat het parlement voor 25 procent uit vrouwen moet bestaan en ongeveer 1,5 miljoen meisjes gaan weer naar school.
Aanbevelingen
De afgevaardigden zijn wel van mening dat er meer moet worden gedaan om de veiligheid van vrouwen te verbeteren.
Verder moet er een verbetering komen voor vrouwen op het gebied van gezondheidszorg, onderwijs en werk. Ook moet er gestreden worden tegen huiselijk geweld.
Hasan Bano Ghazanfar, de minister van Vrouwenzaken, zei dat de vrouwen tegen elke vorm van een politiek compromis zijn die hun grondwettelijke rechten en mensenrechten kan aantasten.
Onlangs zat de broer van Karzai tijdens een religieuze maaltijd die werd georganiseerd in Saudi-Arabië te praten met voormalige Taliban-leiders.
Onlangs zat de broer van Karzai tijdens een religieuze maaltijd die werd georganiseerd in Saudi-Arabië te praten met voormalige Taliban-leiders.
Het etentje werd gezien als een mogelijk voorgerecht voor gesprekken met de extreem fundamentalistische moslimbeweging.
Karzai verzekerde de 400 vrouwen die op de bijeenkomst aanwezig waren nu dat elke vorm van onderhandelen in het teken zal staan van respect voor de Grondwet.
De tweedaagse bijeenkomst van de Vrouwen Raad werd gehouden in de Amani Hogeschool in Kabul. Het was de grootste conferentie van vrouwen in het land sinds 2001.
Volgens de vrouwen kunnen gesprekken met de fundamentalisten ertoe leiden dat de vooruitgang die is geboekt sinds de Taliban eind 2001 is afgezet kan worden teruggedraaid.
Ze vroegen Karzai te verzekeren dat hun rechten gewaarborgd zijn. Hij beloofde dat er niets met de Taliban wordt afgesproken waardoor de rechten van de vrouw worden bedreigd.
De president was tegen publieke ophangingen van verkrachters en ontvoerders van vrouwen.
Hij zei: “Mijn zusters, al onze inspanningen zijn gericht op vrede. Degenen die jullie rechten willen afnemen zijn de vijanden van dit land en die zullen we verslaan."
Tijdens het bewind van de Taliban mochten meisjes niet naar school en vrouwen moesten verplicht de burka dragen.
Vrouwen mochten niet buitenshuis werken, alleen in uitzonderlijke situaties met toestemming van de autoriteiten.
Nu staat er in de Grondwet bijvoorbeeld dat het parlement voor 25 procent uit vrouwen moet bestaan en ongeveer 1,5 miljoen meisjes gaan weer naar school.
Aanbevelingen
De afgevaardigden zijn wel van mening dat er meer moet worden gedaan om de veiligheid van vrouwen te verbeteren.
Verder moet er een verbetering komen voor vrouwen op het gebied van gezondheidszorg, onderwijs en werk. Ook moet er gestreden worden tegen huiselijk geweld.
Hasan Bano Ghazanfar, de minister van Vrouwenzaken, zei dat de vrouwen tegen elke vorm van een politiek compromis zijn die hun grondwettelijke rechten en mensenrechten kan aantasten.
Onlangs zat de broer van Karzai tijdens een religieuze maaltijd die werd georganiseerd in Saudi-Arabië te praten met voormalige Taliban-leiders.
Abonneren op:
Posts (Atom)
